Elfstedentocht op de schaats

Een voorproefje van het verhaal 'Elfstedentocht op de schaats'

”Wat een kou toch,” zei Timo. ”De kerstdagen zijn eindelijk voorbij, maar aan de kou komt geen einde.”
”Probeer er liever van te genieten,” zei Co. ”Als het nu binnen ook nog eens koud zou zijn had je alle redenen tot klagen, maar je kunt de warmte altijd opzoeken als je wilt.”
”Dat is waar,” zei Timo.
De twee vrienden bevonden zich op straat. Ze hadden net hun kerstbomen weggebracht.
Januari had altijd iets triests, vond Timo. Sinterklaas en kerst waren voorbij en een lange maand lag op hen te wachten. Een lange maand waarin altijd maar weinig gebeurde.
”Waar denk je aan?” vroeg Co.
”Aan januari,” zei Timo.
”Is dat een reden om zo somber te kijken?” vroeg Co lachend. ”Januari is de eerste maand van een nieuw jaar. Een jaar met veel nieuwe mogelijkheden en veel nieuwe avonturen, als we een beetje geluk hebben.”
”Dat is waar,” zei Timo. ”Maar januari duurt altijd zo lang. En het is zo koud.”
”Ach… Misschien hebben we dit jaar eindelijk weer eens een Elfstedentocht,” zei Co.
”Geloof je het echt?” vroeg Timo.
”Ik hoop het,” zei Co. ”Ik hou altijd wel van de sfeer die er dan hangt. Iedereen is ermee bezig en het is overal op televisie. De kranten schrijven erover en het is altijd reuze gezellig.”
”Ik heb het nog nooit meegemaakt,” zei Timo.
”Dan hoop ik dat het dit jaar gaat gebeuren,” zei Co.
Op dat moment glibberde Timo uit over iets dat op straat lag. Hij maakte een onhandige draai en viel met zijn neus op de grond.
”Ai,” zei Co. ”Dat zag er niet best uit.”
Timo kreunde. Hij krabbelde overeind en schudde met zijn hoofd. Het deed pijn, maar het ging wel weer.
”Heb je niks gebroken?” vroeg Co.
”Dat geloof ik niet,” zei Timo.

”Bij nader inzien denk ik dat je beter niet mee kan doen met de Elfstedentocht,” zei Co lachend. ”Als je al over je eigen benen struikelt wil ik niet weten wat er gebeurt als je schaatsen aan hebt.”
Timo bromde iets onverstaanbaars.
”Ben je nu beledigd?”
”Als het moet dan schaats ik die hele tocht in één keer uit,” zei Timo. ”Zonder te stoppen.”
”Ja ja,” zei Co. ”De opschepper begint weer wakker te worden. Ik hoor het al.”
”Nee serieus,” zei Timo. ”Je denkt misschien dat ik onhandig ben, maar als er serieus een Elfstedentocht is, zal ik alles op alles zetten om die te winnen. En geloof mij maar, er is grote kans dat ik win.”
Lachend om de opschepperige verhalen van Timo liep Co met zijn vriend mee naar huis. Intussen voelde hij dat de temperatuur nog verder begon te dalen. Het werd alsmaar kouder en kouder. Koud genoeg voor de Zestiende Elfstedentocht.
Wat zou het leuk zijn, dacht Co. Stiekem hoopte hij dat het er dit jaar toch echt van zou komen…

Wij maken gebruik van cookies.